بدلیل محدودیت  کمی که در استفاده از IPv4 وجود دارد و تعداد آن ها بسیار محدود است ،  تاکنون روش های متعددی ابداء شده تا بتوانند یک راه کار مفید در مقابله با این مشکل پیشه گیرند. استفاده از Private IP addresses در کنار NAT و Subnetting دو راه کاری هستندکه به صورت راه حل عمومی در این راستا مورد استفاده قرار گیرند.

در فرایند Subnetting می توان یک subnetبزرگ را خرد کرده و آنرا به subnet های کوچک تری تبدیل کرد و تا حداکثر امکان از اتلاف IP ها جلوگیری نمود. اما در امر Subnetting یکی از مواردی که به آن توجه خاص می شود لینک های point-to-point هستتند که تنها نیاز به 2 آدرس IP می باشد. در این حالت مرسوم است که از subnet mask معادل 255.255.255.252 استفاده می شود که یک بلوک شامل 4 آدرس IPمی باشد که آدرس اول به عنوان Network Address یا قسمتی از host-id است که تمام بیت آن های  0می باشد  ، دو آدرس بعدی IP های قابل استفاده و آدرس انتهایی هم Directed Broadcast است که host-id شامل تمام  بیت های 1 است ، می باشد.

192.168.1.0: 255.255.255.252 (/30)

192.168.1.0 -> Network Address

192.168.1.1 & 192.168.1.2 -> Assignable IP addresses

192.168.1.3 -> Directed broadcast

اما نکته ای قابل توجه اینست که اصولا در لینک های IPv4 Point-to-Point هیچ گونه نیازی به استفاده از  Directed Broadcast نمی باشد . به همین دلیل در RFC شماره 3021   استاندارد جدیدی وضع شد که در آن استفاده از Subnet Mask معادل  255.255.255.254 و یا prefix برابر با /31 را مجاز کرده است. در این حالت تنها دو آدرس IP وجود دارد که هر دو آنها قابل استفاده می باشند. این امر کمک می کند که IP های قابل استفاده در این چنین لینک هایی به میزان 2 برابر افزایش یافته و میزان پرتی در آدرس های IPکمتر باشد. به علاوه به دلیل عدم وجود Directed Broadcast امکان حملات DOS نیز در این لینک ها از بین می رود.

RTR-1(config)#interface Serial1/0

RTR-1(config-if)#ip address 192.168.1.2 255.255.255.254

RTR-1(config-if)#no ip directed-broadcast

RTR-2(config)#interface Serial1/0

RTR-2(config-if)#ip address 192.168.1.3 255.255.255.254

RTR-2(config-if)#no ip directed-broadcast

ارسال نظر

نوشتن نظر
نام:
ايميل:
صفحه اصلي:
عنوان:
BBCode:
نظر:
كد:*
	من اين نظر را دوستانه جهت تماس ارسال ميكنم