باوجود اینکه OSPF به عنوان یکی از بهترین و پر قدرت ترین پروتکل routing محسوب می شود ، اما همواره استفاده از پروتکل های Distance Vector و یا static routing بر پروتکل Link state نظیر OSPF حتی در شبکه های بزرگ نیز ترجیح داده می شود. مهم ترین دلایل این امر می توابه 2 دسته تقسیم کرد .دسته اول را می توان بار حاصل از اجرای پروتکل OSPF بر روی اجزای device مثل CPU و RAM فرض کرد و عمدتا دلیل دوم نیاز به دانش بالای اجرا ، نگهداری و عیب یابی شبکه های مبتنی بر OSPF می باشد.

 اما در مورد مشکل اول ، به بیان دقیق تر perfomance پروتکل OSPF، باید گفت کهتاکنون enhancement هایی ابداء شده که تا حد ممکن بار سنگین محاسبات SPF را کاهش دهد. iSPF یکی از نمونه های بارز و راه کار های اساسی در این راه بوده است.برای توضیح iSPF یک توپولوژی مطابق شکل های  زیر را در نظر می گیریم.

استفاده از iSPF در دو حالت بسیار مفید است: ابتدا در شبکه هایی مطابق بالا که بین دو روتر تنها یک لینک و path وجود دارد ( حالت stub) و هیچ گونه لینک redundant وجود ندارد که در صورت up/ down شدن مسیر بین دو نیاز باشد تا SPF محاسبه شود و یک مسیر را انتخاب کند و یا از ECMP استفاده کند و حالت دوم بگونه ای است که  در صورت قطع و با وصل شدن یک لینک Tree تغییر اساسی پیدا نمی کند و  روتر ها تنها در ادامه Tree اضافه / حذف می شوند. در چنین حالت هایی iSPF باعث می شود تا از Re-Run شدن SPF برای کل LSDB جلوگیری شده و تنها بخشی از tree که تغییر یافته مورد محاسبه مجدد قرار گبرد.

برای فعال کردن iSFP نیاز مطابق زیر عمل کنیم :

RTR-LAB(config)#router osfp 1

RTR-LAB(config-router)#ispf

نظرات (1)

1  sepasgozari نوشته شده توسط This e-mail address is being protected from spam bots, you need JavaScript enabled to view it , روشن 04 آذر mamnonam babate eraeye etelaat

نوشتن نظر
نام:
ايميل:
صفحه اصلي:
عنوان:
BBCode:
نظر:
كد:*
	من اين نظر را دوستانه جهت تماس ارسال ميكنم